Bir hayal gerçek oluyor

Bir kafe sohbeti

Dün öğleden sonra, kuzenim ve eşinin yeni açtığı şık bir kafede birkaç kuzenle oturuyorduk. Kafenin New York ile Milano arası güzel bir ambiyansı var, gerçek mekân ise Pazar ilçesine bağlı Hamidiye’de. Oysa yolumun asıl başlangıç noktası burası değildi; Almanya’da yaşadığım küçük bir ilçe olan Nürtingen’di.

Kafede kuzenlerden biri bana dönüp: “Nasılsın, ne yapıyorsun bu aralar? Çay bahçesinde hâlâ ot mu biçiyorsun?” diye sorduğunda, “Fırsat bu fırsat” dedim kendime. Yıllardır içimde geliştirdiğim hayalimi artık anlatmam gerektiğini düşündüm.

Ne de olsa onu altı yıl erteleyip durmuştum. Sonunda karar vermiştim ve bir yıldır ağır aksak da olsa üzerinde çalışıyordum. Köyümüzde kaldığım son haftalarda ciddi bir ilerleme kaydetmiştim. Geçen yıl hayalimi zaten Nürtingen’de güzelce kâğıda dökmüştüm:

Haymati.org’u hayata geçirmeme “sadece birkaç” adım kalmıştı. Nedense şu son adımları bir türlü atamıyordum: Sitenin içeriksiz bir şekilde yayıma geçmemesi için birkaç makale yazmam, teknik düzenlemeleri tamamlamam ve profesyonel bir lansman hazırlamam gerekiyordu. Bunların gerektiğini düşünüyordum.

Kuzenimin sorusu beynimde yankılandı. Ot biçmek mi? Sadece ot biçmekle ve çay bahçesiyle uğraşmıyordum.

Hayalimi de gerçekleştiriyordum ve bunu artık herkese anlatmak istiyordum. İstiyordum ama kafede o an içimdeki karmaşayı bir bilseniz:

Öncelikle, içimdeki tedirginliği yenip çekingenliğimi bastırmam gerekiyordu. Cesur tarafımı göreve çağırdım, fakat her zamanki gibi zamanında uyanamadı. Mükemmeliyetçi tarafım ön plana çıkmak istedi: “İyice demlenmiş fikirlerimi ve hayalimi derli toplu bir şekilde ve akıcı bir Türkçe ile nasıl ifade edeceğim?” diye uzun uzun düşünüyordu. O öyle düşünürken, sabırsız tarafım “Şimdi bir şey demezsem konu değişecek” deyip hızlıca harekete geçti ve bana ancak kısaca, neredeyse slogan gibi hedefimi söyletti:

“Yeni bir internet sitesi kuruyorum. yerel odaklı bir platform olacak.”

Ondan sonra zaten başka hiçbir şey söyleyemedim. O curcuna ortamında ne hayalimin ayrıntısını anlatabildim ne sitemin adını söyleyebildim ne de bu fikrimi doğuran motivasyonumu. O zaman anlatamadım; şimdi kısaca anlatayım. Nedense biraz şiirsel oldu:

İlk makalem

Kafede istediklerimi söyleyemesem de, hedefimi toplu bir ortamda dile getirmem yeterliymiş. İçimde sanki bir kilidi çevirip bir kapı açtı: kapı eşiğinde iddialı tarafım gülerek el sallıyordu – ondan hepinize selamlar. Onun verdiği enerji bana birden bir kararlılık ve fikir patlaması yaşattı.

Kafeden eve döndükten sonra birkaç haftadır üzerinde çalıştığım ve sonlandıramadığım makaleye yumuldum ve

İlk makalemİ bİtİrdİm!

Geri dönüşler

“Bakalım eşim ve ablam ne diyecek?” diye düşünüp ikisine makaleyi gönderdim. Bu tarzda ilk makalemdi. İçime sinmişti. Kendi prensiplerime sadık kalarak yazmıştım.

Eşimle ablam makalemi okudukları sırada cesaretli tarafım nihayet uyanmış ve bana şunu sordu: “Niye makaleni yorum için sadece iki kişiye gönderiyorsun ki? Tanıdığın herkese gönder!”

Fakat bunun için site henüz hazır değildi; yayına geçmemişti. Malum, açık kalan son adımlardan biri. Yayına çıkabilmesi için gereken asgari teknik düzenlemeleri artık kararlı bir şekilde tamamladım.

Türkçe bilen arkadaşlarımı, yakın aile fertlerimi ve kuzenlerimi tek tek seçip hepsine makalenin Haymati.org’daki linkini gönderdim. Beklediğimden çok daha fazla geri dönüş oldu ve bu beni çok mutlu etti. Böylece insanların her şeye ne kadar farklı açılardan bakabildiğini bir kez daha gördüm.

Annem, Bülent, Sevil, Gülşah, Aysel, Serpil, Ayşe Gül, Nejla, Vildan, Susanne, Ayşe, Hatice, Leyla, Cengiz, Duygu, Serpil, Oğuzkaan, Nadire, Ebru, Walter, Elisabeth, Nevin

Hepinize ayrı ayrı teşekkür ettim. Beni kanatlandırnız. İyi ki varsınız.

Sitede neler olacak?

Buraya kadar geldiğinize göre, sanırım ilgilisiniz ve artık platformun hangi konuları içereceğini merak ediyorsunuzdur. En başta şunu bilmenizi istiyorum: bu platform günlük haberleri içermeyecek; ne yerel ne siyasi. Bunlar için yeterince başka haber kanalı var. Haymati.org’un içeriklerini daha fazla kısıtlamadan şöyle özetleyebilirim:

Yayına bir kala!

Kafeden bu yana nihayet tüm açık adımları bitirdim: Bu yazıyla birlikte iki makale yazdım, yayına hazır hale getirdim ve üstelik bir “arkadaş ve aile ön lansmanı” da yaptım. Platform artık hayata hazır.

Bu yazıyla Haymati.org’u size güzel bir şekilde tanıtmak istedim. Umarım hakkını verebilmişimdir. Haymati.org’u resmen hayata geçiriyorum.

“Hello World”

Size davetim

Bu yola tek başıma çıktım. Böyle kalması gerekmiyor. Belki engebeli ama gitmeye değer bir yol. Birlikte daha da güzel olur. İçimdeki o derin güvene dayanarak devam ediyorum. Benimle yürümek isteyenler, buyurun!

Birlikte: düşünelim • yazalım • dinleyelim • paylaşalım • ilham verelim • tartışalım • katılalım • kuralım

---